هیچ وقت فکر نمیگردم من بیام همراهیت کنم . من تو مجلست پذیرایی کنم . من تو عزات بشینم و غم سرایی کنم . من در به در دنبال نشانه ات باشم . 

اما شد

 واویلا از فراق و جدایی

و مامانت ، که هرچه مادری بود کرد . بازم دلش نیومد همه را جمع کرد و خیراتی به این بزرگی 

خاله جان یادته ان دفعه رفتی جاچتم را از امام رضا گرفتی ، بازم همون چاه  ....

کفش هات را دارم همون کفش هایی که قشم خریدیم . میخوام برای تو جاده ی عبودیت خدای رحمان را پیدا کنم و تمام تلاشم را بکنم که به دیگران هم نشان بدم

سفره ی حضرت رقیه پهن میکنم . راستی حضرت یعنی چه ؟

حضرت کلمه ای است که مسلمانان برای احترام پیش از نام قدیسان و بزرگانشان به کار می برند. معنای لغوی کلمه، قرب یا حضور می باشد.

به دلم افتاده جون ان برگزیدگان همیشه خود را در محضر رب العالمین می بینند . این لقب گفته شده و شاید هم چون هر وقت بخوانیمشان بخ م نزدیک میشوند . در لحظات انس و دلدادگی هایمون حاضر هستند . شاید؟

 

این دفعه من برای اولین بار توعمرم سفره حضذت رقیه تو مجلس تو میاندازم .........

خاله جون اتاق خالیت، نبودنت ، ندیدنت 

واویلا 

با محدثه هم قول بشین ، عزیزه خانم هرچا نام ویاد مذهب و اعمال دینی بود اولین نفر بود . برین با حاجی اقا پیش ابوالفصلشان بیان سفرخ حصرت رقیه ی من 

بعد از عمری باورکردم اگه دستمون تو دستان معصومین نباشه، هیچ وقت راه را پیدانمیکنیم  .مرحمتی عنایت کنند

http://roghayehkhaton3.blogfa.com/category/1